از معایب زندگی که الان دارم هم اینه که دلم میخواد برم بیرون و یه تفریحی داشته باشم ولی نمیتونم. اونی که باید باشه نیست.

یه شیشه دارم تحت عنوان شیشه ی آرزوها. یه روز اومدم چند تا از آرزوهام رو توی برگه های رنگی نوشتم و تا زدن و انداختم توی شیشه. امشب بعد از مدت ها رفتم سراغشون و یکی یکی خوندم. آرزوها سه دسته شده بودن: آ

این روزها خیلی خیلی کِسلم.. :( و دوست ندارم اینجوری بودن رو..

از دی ماه قرار ما شده جمعه شب ها خداحافظی و چهارشنبه ها تازه کردن دیدار. هر هفته جمعه شب ها رفته و من تنها موندم و چهارشنبه عصر هم برگشته پیشم. روز اولی که رفت، وقتی بیدار شدم انگار که یه قسمتی از وجو

الان تو وبلاگ نسیم یه چی راجع به کنکور ارشد خوندم و یهو گفتم بارالها من چه رشته ای رو ادامه بدم خوب تره؟ و؟ نمیدااانم :(

من: چقدر حالم خوبه و خوشحالم امروز.زندگی: الان نشونت میدم.:))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

امروز صبح زود بیدار شدم، درسم رو خوندم، اسکراب زدم، حموم رفتم، سهمیه کتاب امروزم رو خوندم، سریالمو دیدم، موهام رو شونه کردم خلاصه به همه کارها و برنامه هام رسیدم و باورم نمیشه :) کاش هر روز اینجوری باشه.باید ثبتش میکردم.. :) که یادم بمونه میتونم.

نیازمندیم که دیگر دیر نباشد.شاید یک معجزه باید اتفاق بیوفته..

اگه اوضاع همینجوری بمونه..گریه امان نمیدهد :))))

این روزها که میگذردشادمکه میگذرد این روزها..قیصر امین پور

دیشب س رو دیدم بعد از دو سال شاید! و خب خوب بود. بودن کنار دوستات و خندیدن باهاشون همیشه خوب بوده و هست و خواهد بود.

دیشب واقعا دلم میخواست آروم شم و حالم خوب باشه و احتیاج داشتم که با کسی حرف بزنم ولی هیشکی به ذهنم نمیرسید. فقط به س پیام دادم گفتم حالم خوب نیست و بعد چند ثانیه پشیمون شدم ولی س بهم گفت برسم خونه پیام میدم. وقتی رسید خونه من تو اوج خواب بودم و فقط تونستم پی امش رو بخونم و دوباره خوابیدم. این روزها ...

خیلی عصبی م. عصبی و ناآروم .. وقتی الناز گلرخ رو میبینم عاشق اون آرامش تو صداش و تو حرف زدنش و تو کاراش میشم. کاش اینجوری بشم منم :(

هدفم رو گُم کردم و این داره اذیتم میکنه. فکر میکنم همه راه هایی که اومدم و همه سختی ها و زحمت ها فقط وقت تلف کردن بوده.. :(

حتی از فرسنگ ها اون ور تر، موقعی که میمونم تو کاری برام راش میندازی و بهم دلگرمی میدی. مرسی مامان :)

دوستیم با س مجدد تموم شد! و این تصمیم رو خودم گرفتم ناگهانی و بدون اینکه حتی بهش حرفی بزنم و این بار مصمم هستم تو تصمیمم. از اینکه چند هفته ای باهم دوست شده بودیم و برگشته بودیم پشیمون نیستم اصلاً. چو

دستان زیر چانه با کلاه و نگاه غم آلود!

تو کمدم چند تا جعبه ست که توش چیزهای خاطره انگیز رو نگه میدارم و هر کدومشون من رو یاد یه نفر یا یه چیزی میندازه.. اون روز که داشتم مرتبش میکردم یه کاغذ بود از دوست دوران دبیرستانم، که خوندنش باعث گریه

فایل هایی رو که تایپ کردم رو برداشتم بردم نشون دادم یکی دو جا گفتن میشه 238 هزارتومان :))و پولی که به من داده شده 125 هزارتومنه! بیشتر از صدهزار تومن رو نداده بهم و میگه وقت ندارم بررسی کنم و وقتی که

همه محصولات آرایشی بهداشتی مال من، هرچی که دارم (به جز اینا) مال تو