چند روز دیگه تولدمه. وقتی بیست ساله بودم دوستم بهم گفت تا بیست سالگی انگار دیر میگذره بعدش همه چی میره روی دور تند. واقعا هم همینجوری بود.
چند روز دیگه میشه بیست و چهار سالم و این عدد برام عجیبه. کِی اینقدر بزرگ شدم؟ برخلاف سالهای گذشته از بیست و سه سالگیم راضی بودم. امسال سختی کشیدم. رفتم سرکار. درس خوندم و تمرین سخت نگرفتن زندگی کردم و به نتیجه خوبی گرفتم و از همه چیز مهمتر، با خودم به صلح رسیدم.
البته که الان که دارم بیشتر فکر میکنم قطعاً کوتاهی هایی هم در حق خودم کردم که بگذریم. تو بیست و چهار سالگی میخواد دانشگاه رو برای همیشه تموم کنم :)) فعلا همین. نمیخوام پلن خاصی بچینم. میخوام ببینم زندگی قراره چجوری برام چیده بشه و چیا برام رقم بخوره. امیدوارم که بیشتز از همه چی "بهم خوش بگذره".